Druk op enter om de resultaten te tonen of ESC om te annuleren.

Gezondheid

Deze pagina moet nog verder worden gewijzigd

Bijna iedereen is er van overtuigd, dat lichamelijke gezondheid heel belangrijk is. Maar hoe we gezond blijven en wat dat te maken heeft met gezond eten, daar zijn al minder mensen mee bezig. Het gebruik van voedingssupplementen is voor nog minder mensen een punt van aandacht. Als je maar gezond eet, dan heb je geen voedingssuplementen nodig, zo wordt geredeneerd.

Zo zijn we weer terug bij de vraag; wat is gezond eten.

Antwoord op die vraag, kreeg ik toen ik in oktober 1998 (16 tot 18 oktober 1998) een seminaar meemaakte in de Bron in Dalfsen.
Sprekers waren: Dr. Gordon Tessler en zijn vrouw Mrs. Laura Tessler. Het was een gezalfde bijeenkomst, waar ons werd duidelijk gemaakt, dat instructies over gezond eten zijn terug te vinden in de bijbel.

Gen. 1 : 29 En God zeide: Zie Ik geef u al het zaaddragend gewas op de gehele aarde en al het geboomte, waaraan zaaddragende vruchten zijn; het zal u tot spijze dienen.

Volgens Gordon Tessler staat hier (Gen 1:29) als voorschrift, dat we; groenten, fruit, granen en noten moeten eten om gezond te blijven.

Verder wordt in de voedselvoorschriften in Deuteronomium aangegeven, dat we vlees mogen eten. Maar dan wel vlees of vis zoals aangegeven in de voedselvoorschriften van Deuteronomium. Dat betekent niet, dat als we ons niet houden aan deze voedselvoorschriften, dat we dan niet in de hemel komen, we komen dan zelfs eerder in de hemel, zo grapte Gordon.

Gordon heeft ook een boek over dit onderwerp geschreven; “Het Genesis Dieet”, ISBN 90-75226-21-7.
Over het gebruik van voedingssupplementen was Gorden ook heel duidelijk; die zijn nodig, en dan als eerste vitamine C in de dosering van ca. 4000-6000 mg. per dag. zie (hieronder) ook het artikel in het AD, april 2005 van Melchior Meijer)
Veel informatie over voedingssuplementen zijn te vinden in het boek “Complete Vitamine & Mineralen Gids voor iedereen” van Hannah Kohn ISBN 90 274 5682 8. (Is tweedehans misschien nog te koop.)

Dus als we gezond willen blijven, dan is het verstandig, om gezond te eten.

En gezond eten is, het eten van:

– groenten
– fruit
– granen en
– noten

Als we besluiten om zo te eten, dan is er nog veel kennis nodig over hoe dit moet gebeuren. Ik kan dat hier in het kort weergeven, waar we mee te maken krijgen.

Groenten
De groeten die we als gezond kunnen aanmerken zijn;
Andijvie, Spinazie. Paksoi, Tomaten, mits kortstondig gekookt of geroerbakt.
Verder uien, knoflook.

Fruit
Fruit wat we als gezond kunnen aanmerken zijn;
Appels, Sinaasappels, Mandarijnen, Druiven, Kersen, Perziken, (bananen), Mango, Meloen en vele anderen soorten fruit.

Granen.
Tarwe, Rogge, Haver, Spelt, Quinoa, (rijst) en vele andere soorten granen.

Noten.
Amandelen, Walnoten, (Kesuenoten) en nog vele andere noten.

Nogmaals er valt veel over te zeggen over bovenstaand voedsel, maar dat kan, mijns inziens, het beste in een speciaal georganiseerd seminaar.

andere onderwerpen, waar veel over te zeggen valt;
– Leven zonder kanker. Leven zonder kanker kan, als we genoeg vitamine binnen krijgen, en dan met       name, vitamine B17.
– Parkinson. schudden met de hand  verdwijnt, als we calcium met D3, als supplement tot ons nemen.
– Magnesium maakt dat de spieren zich ontspannen. In een potje “calcium, magnesium, zink” zit voldoende magnesium, om het gewenste effect te verkrijgen.
– Een virusinfectie bestrijden met vitamine C, evenals een hersenvlies ontsteking, en vele andere problemen. Zie het artikel hieronder van de Hr. Melchior Meijer.

 

AD magazine Datum: April 2005

Item: Vitamine C/Ascorbate, the science of vitamin C

Auteur: Melchior Meijer

Dit belangrijke artikel over de werking van vitamine C, is met toestemming van de heer Melchior Meijer opgenomen in de website; “vernieuwing van geloven”.

De in dit artikel genoemde jaartallen, zijn ongewijzigd gelaten.

Vitamine  C

Is vitamine C wellicht méér dan een vitamine? Vrijwel alle zoogdieren maken het zelf, klokje rond, in de lever en de nieren. Mensen, apen en cavia’s verloren dat vermogen. Koppige dokters beweren al jaren dat een spuit vitamine C iedere virusinfectie in de kiem smoort. En dat de ADH fors omhoog moet. Kwakzalvers?

De jaartallen die in dit artikel worden genoemd, zijn afkomstig van de heer Meijer.

Om tien over acht in de avond van 23 januari 1948 buigt Frederick Klenner, plattelandsarts uit Reidsville, North Carolina, zich over het ziekbed van een vierjarig joch. Hij ziet de typische verschijnselen van een virale hersenvliesontsteking. Het kind is een week flink verkouden en hangering geweest. Die middag klaagde het over hoofdpijn, ontwikkelde plotseling hoge koorts en werd doodziek. Hij heeft het bewustzijn verloren. Verkeert in shock. Klenner aarzelt geen moment. Hij haalt een injectiespuit uit zijn tas en trekt de spuit vol met een oplossing van 3000 milligram natrium-ascorbaat: vitamine C in een vorm die je kunt injecteren. Zo snel als het hart van het mannetje toelaat, jast hij de oplossing in zijn bloedbaan. Het resultaat is onmiddellijk en verbluffend. De hartslag zakt van 180 naar 100. De koorts daalt. Om tien voor half negen reageert de kleine patiënt op zijn ouders. Een uur later kan hij zitten en drinkt hij. Klenner geeft hem nog een injectie, nu in het spierweefsel en instrueert de ouders het kind elke twee uur een gram ascorbinezuur te geven, opgelost in limonade. Vier dagen later is de peuter volledig hersteld.

Klenner, zo blijkt uit een artikel dat hij in 1949 publiceerde in het weinig prestigieuze vakblad Southern Medicine & Surgery, wist wat hij deed. Op het moment dat hij dit jongetje ‘terughaalde’, had hij al succes geboekt in honderden soortgelijke gevallen. Tijdens een polio-epidemie had hij zelfs alle zestig patiënten die onder zijn hoede kwamen binnen drie dagen zonder restverlammingen op de been geholpen. Op een congres van de American Medical Association in 1953 drukte hij zijn sprakeloze collega’s op het hart: “Als je niet meteen weet wat het is en het niet vertrouwt, onmiddellijk intraveneus natrium-ascorbaat toedienen en dan pas verder gaan met diagnosticeren.” Klenner werd volkomen genegeerd. Alle hoop en aandacht waren gericht op een vaccin, dat elk moment werd verwacht. Klenner publiceerde driftig, maar uitsluitend in onbeduidende tijdschriften als Southern Medicine & Surgery en het Journal of Preventive Medicine. Zijn verzoeken om een grote studie op te zetten, werden consequent afgewezen.

Vitamine C is een bijzonder molecule. Hoewel de Schotse scheepsarts James Lind al in 1747 overtuigend aantoonde dat een substantie in citrusfruit scheurbuik (scorbut) voorkomt en geneest, werd de stof ascorbinezuur (anti-scheurbuik-zuur) pas in 1928 geïsoleerd door de Hongaars-Amerikaanse biochemicus Albert von Szent-Gyorgyi. Zijn ontdekking werd als zo belangrijk beschouwd, dat hij er in 1937 een Nobelprijs voor kreeg. Al snel werd duidelijk dat de mens een van de heel weinige zoogdieren is die zelf geen ascorbinezuur kunnen maken. Zo’n veertig miljoen jaar geleden verloren mensen, de meeste apen, cavia’s en een zeldzame vleermuissoort een enzym dat de laatste schakel vormt in de omzetting van glucose (bloedsuiker) in vitamine C. Het gen voor het enzym zit er nog, maar het is defect. Niemand weet waarom we een zo belangrijke functie (vitamine C is noodzakelijk voor meer dan driehonderd vitale processen) verloren. Sommige wetenschappers nemen aan dat ons oerwoudmenu zoveel vitamine C leverde dat we de eigen aanmaak konden missen, anderen menen dat een virus het genetische defect veroorzaakte. Feit is dat wij mensen het spul dagelijks met de voeding tot ons moeten nemen om gezond te blijven, net zoals een suikerzieke insuline moet gebruiken.

Het verhaal van de inmiddels overleden dokter Fred Klenner heeft alles weg van een broodje aap. Een mooi, maar onwaar en potentieel gevaarlijke anekdote. Toch zetten artsen ook anno 2005 intraveneus toegediende megadoses vitamine C in bij virale crisissituaties. Noodgedwongen zonder er veel ruchtbaarheid aan te geven. Ze rapporteren dezelfde dramatische effecten als Klenner. Hoe kan dat nou? Gezien de totale afwezigheid van serieuze berichten, lijkt er maar één verklaring mogelijk: deze uit de pas lopende dokters zijn pathologische leugenaars. De Britse biochemicus Dr Steve Hickey, auteur van het onlangs verschenen boek ‘Ascorbate, the Science of Vitamin C’, onderzocht de claims. Zijn conclusie is verbijsterend. “Óf deze artsen en de ouders van hun patiëntjes liegen de hele boel bij elkaar, óf ze nemen een placebo-effect waar dat zich op magische wijze beperkt tot ascorbinezuur, óf het medische establishment maakt een onvergeeflijke fout. Eén ding is zeker: zolang het niet eerlijk is onderzocht, is het onwetenschappelijk om dit soort consistente waarnemingen van ervaren dokters blind af te serveren. Klenner en vele anderen hebben extreme resultaten geboekt bij alle denkbare virusinfecties, van polio en griep tot hepatitis. Die resultaten zijn gedocumenteerd, maar niet in de ‘juiste’ tijdschriften. Het is bovendien aangetoond dat acsorbinezuur in de reageerbuis de meeste virussen blokkeert. Anticiperend op de griep-pandemie die onherroepelijk zal uitbreken, is het wellicht handig dat overheden snel eerlijk laten uitzoeken of intensieve ascorbinezuurtherapie inderdaad alle virale brandhaarden in de kiem smoort, zoals de biochemische logica voorspelt.” Vanaf het moment dat zo’n pandemie uitbreekt, duurt het een half jaar voor een vaccin beschikbaar is. Een gemene griep à la 1918-1919 roeit in zo’n tijdsbestek ook anno 2005 miljoenen mensen uit. Onlangs adviseerde de Gezondheidsraad minister Hoogervorst Nederland op een epidemie voor te bereiden door voldoende virusremmers in te slaan. Kosten: 50 miljoen Euro. De effectiviteit van deze medicijnen wordt door kritische deskundigen als matig aangemerkt. Hickey: “Als een simpel en spotgoedkoop infuus met ascorbinezuur het brandje blijkt te blussen, stel ik voor dat we alle financiële belangen even vergeten en het inzetten.”