Druk op enter om de resultaten te tonen of ESC om te annuleren.

Genezing

Hoofdstuk 3

In Drachten maakte ik in augustus 1996 voor de eerste keer kennis met een cursus Dienstbaar in de Kracht van de Heilige Geest, van Jeugd met een Opdracht. Deze werd geleid door Bert Doornweerd.

De gang van zaken, had veel te maken met, wat later in de gemeente de vernieuwingsdienst heette, en was een voortvloeisel van de “Toronto Blessing”.

Zoals alle veranderingen op geloofsgebied, te beginnen met Luther en alles wat daarna kwam, kreeg deze stroming, zelfs in charismatisch christelijk Nederland, veel weerstand.

Voor mij was het een wonder, dat ik de kans kreeg, om in deze conferenties, de praktijklessen van God mee te maken.

Deze praktijklessen hielden in dat je voor een ander mocht bidden onder leiding van de Heilige Geest, en onder toezicht van Bert en zijn gebedsteam.

Eerst als hulpbidder, samen met iemand van het gebedsteam, en later, na toestemming van een oudste van je gemeente, bij een tweede cursus, als medewerker van het gebedsteam.

Ik moet zeggen, dat ik deze regels merkwaardig vond. Er werd bijvoorbeeld niet gevraagd hoe lang je al bekeerd was, en ook werd er niet gevraagd, of je gedoopt was met de Heilige Geest, wat voor mij belangrijkere criteria waren. Ook werd niet echt gepeild hoe je relatie met God was.

De Heer zag mijn worsteling, en tegelijkertijd wilde ik niet opgeven. Alles wat daar gebeurde onderwierp ik aan de toets van het woord van God, wat ik op dat moment, na mijn bekering al zo een vijfentwintig jaar tot mij genomen had.

Dat ik in de gemeente in Almelo, was ingezegend als evangelist, daar jaren op zaterdagmiddagen op straat had geëvangeliseerd, de leiding had gehad over kinderdiensten, jaren lang de zangdienst had gedaan, vele bijbelstudies had gevolgd, vele boeken gelezen, zelf bijbelstudies had gegeven, maakte voor het wel of niet meebidden niets uit.

Dus als kersverse hulpbidder heb ik me toen aan de regels van deze conferentie onderworpen.

Deze cursus duurt vijf dagen, van maandagmorgen tot vrijdagavond. Het programma is in het kort zo, dat er drie keer per dag een genezingsdienst is, behalve op dinsdagavond en donderdagavond, en op dinsdagmiddag en donderdagmiddag, dan is er een workshop, waarbij gekozen kan worden uit drie verschillende onderwerpen.

Ik koos voor dinsdagmiddag, het onderwerp; “ het verstaan van de stem van God, of zoals het stencil het zegt; communicatie en hoe God met ons communiceert. Ik twijfel of ik het gehele stencil in dit boek zal opnemen of alleen heel in het kort aangeef, wat hieronder verstaan wordt.

Voorlopig besluit ik om in het kort aan te geven wat onder communicatie met God verstaan wordt.

Deze workshop werd gegeven, door Rob en Gertruede De Bruin.

Heel in het kort communiceert God met ons op de volgende wijze;

-door een hoorbare stem
-door een innerlijke stem
-door een engel
-door een visioen / gezicht
-door een droom
-door een profetie van een mens of een profeet
-door een verdere uiting van de gave van de Heilige Geest
-door de bijbel
-door een preek
-door een lied
-door een teken tot bevestiging
-door omstandigheden
-door financiën
-door ergens vrede op te geven
-door plotseling gebedslast
-door de natuur
-door de Here Jezus
-door de mond van een dier
-door een brief
-door het lot
-door ons leven

en waarschijnlijk nog op vele andere manieren.

In deze workshop kon ook gelijk het geleerde in de praktijk gebracht worden, en werd door twee mensen die voor mij baden een profetie uitgesproken.

De ene profetie werd uitgesproken door Tieneke Bootsma en luidde als volgt;

“Ik zie een boom, een kleine boom, met lange wortels. Deze wortels gaan tot een rivier, die verder weg ligt”.

Ze gaf zelf aan dat ze dat kleine boompje niet begreep, omdat ik volgens haar zeggen, toch een boom van een vent was.

Voor mij zei het echter heel veel. Ik dacht tegelijk aan Denemarken, en vooral het westelijk gedeelte, waar ik veel voor mijn werk geweest was, omdat daar in Esjberg de fabriek lag die de apparatuur maakte en leverde voor wat ik in Nederland verkocht.

Het was mij daar opgevallen, dat de vaak alleen staande bomen niet zo groot waren, en mijn verklaring was, dat dat komt omdat het er veel waaide en zo een kleine boom meer kans had om niet om te waaien.

Ik dacht toen ook aan de tekst, in wat Jezus geeft in Mattheüs 7 : 24-27, over een ieder die deze mijn woorden hoort en ze doet, zal lijken op een verstandig man, die zijn huis bouwde op de rots, etc. En de regen viel neer en de stromen kwamen en de winden waaiden en stortten zich op dat huis, en het viel niet in, want het was op een rots gegrondvest.

Deze tekst was jaren lang een lievelingstekst van mij geweest. Ik had er toen nooit bij stil gestaan wat deze stromen en winden te beteken hadden, totdat er einde 1994 van alles boven water kwam, met als eindresultaat een scheiding in mei 1995. Ik ervoer dat toen als zware stormen. Het verbaasde toen vriend en vijand, dat ik vasthield aan mijn verlosser en geneesheer, Jezus Christus.

Tegelijk bleven die lange wortels mijn aandacht vasthouden, en voor mij was dat toen de aanwijzing, dat God wilde dat ik naar Toronto zou gaan.

Dit is enkele maanden later ook gebeurd.

Dit is slechts een voorbeeld. En tijdens deze en ook latere DKHG conferenties die ik bijgewoond heb, gebeurde er zo veel aan wonderen en tekenen, dat ik zoals Johannes het al schreef; indien ik deze één voor één beschreef, dan zou naar ik meen, de wereld zelf deze boeken, die geschreven werden, niet kunnen bevatten.

Ik zal vanzelfsprekend wel voor een deel datgene opnemen, wat het onderwerp van dit boek ondersteunt.

Ik had door deze conferentie dus ook kennisgemaakt, met Rob en Gabriela, en keek heel erg tegen hen op, en tegelijkertijd ervoer ik met hoeveel respect de cursisten door hun werden behandeld. Niet als onmondige kinderen, die niets zelf mochten doen, of onder zware huisregels vielen, waardoor je het gevoel had dat je niets goed kon doen. Er was veel vrijheid, niet alleen bij hun, maar ook bij Bert, en bij andere leden van het gebedsteam, en vooral veel respect.

Ondanks de goede en vooral vrije atmosfeer, was het erg wennen, en moest ik woensdag vechten om niet de auto te pakken en naar huis te gaan.

Ik was nog steeds, maatschappelijk aangeslagen door wat er met mijn huwelijk was gebeurd, en voelde me in de letterlijke betekenis waardeloos.

Door een misverstand, was er een pianist uit Duitsland, voor de donderdagavond uitgenodigd, en ieder die wilde komen was vrij om te komen.

Ik voelde mij nog steeds waardeloos, en besloot dan maar deze avond daar door te brengen. Er ontstond een soort dienst, met als afsluiting dat er door het gebedsteam voor mensen die dat wilde, gebeden werd.

Terwijl ik ongevraagd en onnodig de voorste stoelen aan het stapelen was, zag ik dat Gabriela met een vrouw aan het bidden was.

Ik zag dat ze alleen met haar aan het bidden was, terwijl duidelijk was, dat de vrouw waarmee ze bad duidelijk aangedaan was, en net zoals dat vaker die week was gebeurd, onder de kracht van de Heilige Geest zou vallen.

Ik ging dus naar Gabriela toe, en vroeg of ik haar mocht assisteren, voor het geval deze vrouw zou vallen. Ze stond dat toe, en even later kon ik haar samen met Gabriela opvangen terwijl ze door de kracht van de H.G. viel.

De hulpbidder, mag als de hoofdbidder dat aangeeft ook meebidden, en Gabriela gaf mij daarvoor de gelegenheid. Ik weet niet meer of ik echt voor deze jonge vrouw gebeden heb, maar vanaf het moment, dat ik deze vrouw de hand opgelegd had, voelde ik een geweldige liefdesstroom van God door mij heengaan, en naar deze vrouw stromen. Ik zag in de geest, dat ik als het ware een buis vormde voor de liefdestroom van God naar deze vrouw. Tegelijkertijd zag ik op de plek waar mijn natuurlijke hart zich bevindt, het hart van de Heer. Het was zilverachtig en doorzichtig. Ik merkte ook dat deze liefde van God deze vrouw goed deed. Tegelijkertijd voelde ik Gods pijn voor wat iemand deze vrouw had aangedaan, en deze pijn van God was zo hevig, dat ik vergiffenis begon te vragen, voor wat deze persoon deze vrouw had aangedaan.

Al die tijd dat er voor deze vrouw gebeden was, had zij gehuild. Niet veel later nadat ik in de geest vergiffenis gevraagd had voor wat er haar was aangedaan, stopte ze met huilen, en ging ze rechtop zitten, terwijl ze even later moest lachen, maar zoals ik dat al had begrepen was het lachen in de geest.

En ze was vrij. Ze zei ook nog na ons gebed, dat ze zoveel liefde had ervaren.

Een jaar later, sprak ik haar, en ze vertelde, dat datgene wat haar door iemand was aangedaan, op wonderbaarlijke wijze was opgelost, en dat ze deze persoon tot haar eigen verbazing kon vergeven, en dat alles goed was.

Wat me tijdens deze cursus opviel, was dat God mij aangaf, dat voor mij deze cursus, in drie delen uiteenviel, het eerste deel was onderwijs, hoofdzakelijk van God, tweede genezing voor andere door handoplegging, waarbij God ook mij gebruikte in deze bediening, het derde was, dat ik zelf genezing ontving, doordat andere voor mij baden.

Op donderdagmiddag, nadat we gekeken hadden naar een film als onderdeel van onze tweede workshop, werd er ook voor mij gebeden. De man die voor mij bad, sprak het volgende gebed;

Heer opent U zijn oren, zodat hij nog meer Uw stem mag verstaan, Heer opent U zijn ogen, zodat hij nog meer van U mag zien, Heer opent U zijn mond, dat hij Uw woord mag spreken.

Ik was toen heel erg blij met dit gebed. Ik wilde altijd meer van de Heer.

Gelukkig gaf Bert ook tijdens de conferentie aan, dat er ook veel mis kon gaan. Maar daarvoor was het ook een cursus. En als we een lijst gingen opstellen, van wat er allemaal misgegaan was, of we dan ook een lijst wilden maken, van alles wat goed gegaan was.

Later terugdenkend, aan wat ik allemaal in deze cursus had ervaren, vatte ik dat samen, door deze week te zien, als een gebeurtenis, waarbij ik het beeld kreeg van een veldhospitaal tijdens een oorlog. De stroom van gewonden in een oorlog is dan zo groot, dat iedereen wordt ingezet, om te helpen. Artsen, verpleegsters, maar ook iedereen die kon helpen de gewonde te transporteren, waren nuttig en nodig. Tegelijkertijd werden de stroom van gewonden, die niet direct geholpen konden worden, tijdelijk ergens neergelegd. Het is dan een kermen en een kreunen van al deze zwaar gewonden.

Hetzelfde heb ik gezien tijdens deze cursus. Het was letterlijk een stroom van ziels zwaargewonden mensen, die tengevolge van de zalving en aanwezigheid van de Heilige Geest, uiting gaven van hun emotionele pijn.

Ik heb ook (geestelijke) artsen, en verpleegsters gezien, die deskundig hulp boden zoveel ze konden. Maar ook andere helpers, die mee hielpen de pijn van de gewonden te verzachten. Misschien wel met het hulpeloze gevoel, dat ik had. En dan tegelijk was God daar. Hij geneest, en wij mogen in zwakte, zijn hulp zijn.

Samenvatting over hoe te bidden voor zieken.

Als we bidden voor zieken, geven we eigenlijk een bevel.
Zie ook Luc 8:54. Jezus zegt tot een overleden meisje; kind sta op!
En haar geest keerde terug en zij stond dadelijk op en Hij beval, dat men haar te eten zou geven.
– gebed voor een lamme: Sta op en wandel.
– gebed voor een blinde. Zie! (Of; Wordt ziende)
– gebed voor een zieke. Weest genezen.
Alles in de naam van Jezus.

Aan dit gebed, gaat vooraf, dat de Heer ons toont, wat er gaat gebeuren.
Jezus deed, wat Hij de Vader zag doen.

Geloof is het vertrouwen van de bidder, dat God doet wat hij toegezegd heeft.

 

***