Druk op enter om de resultaten te tonen of ESC om te annuleren.

De gemeente

Hoofdstuk 2

Mijn leven begon in voormalig Nederlands Indië. Mijn beide ouders waren verhuist vanuit Nederland naar het verre Nederlands Indië.

Zij gingen in 1939, met één van de laatste boten, die nog weg mochten, voordat in Europa de oorlog uit zou breken, naar een voorspoedige toekomst, dachten ze. Daar werden mijn oudere broer Joop en ik op het tineiland Billiton geboren.

Na het bombarderen van de Japanners van Pearl Harbour, werd het al gauw duidelijk dat ook het verre Nederlands Indië in een oorlog gewikkeld was.

  • De Japanners veroverde begin 1942 ook Nederlands Indië.

Ergens in maart in 1942 werden alle Europese vrouwen en mannen opgepakt.

Ik was 9 maanden oud toen ik, samen met mijn oudere broer en mijn moeder in het vrouwenkamp terechtkwam. In diverse stappen werd de ellende steeds groter. Honger, ziekte en geweld, namen toe. In het concentratiekamp Tjideng, werden uiteindelijk 10.000 vrouwen en kinderen samengepakt, met niet meer dan één meter bij 50 cm aan slaap/leefruimte per persoon.

De kampcommandant is later als oorlogsmisdadiger terecht gesteld vanwege de misdaden die in dit kamp aan de vrouwen gepleegd waren.

Het spreekt vanzelf, dat deze ervaring mij in grote mate, in mijn gevoel, heeft misvormd. Pas na 1995 kon de Heer mij van o.a. deze gebeurtenissen genezen.

( zie het deel genezing )

Heel mijn jeugd, waarbij wij veel verhuisden, had ik het besef, dat er een God was. Ik groeide katholiek op, en dit deed zeer serieus.

Op ca. negentien jarige leeftijd was ik in grote nood, omdat ik op de H.T.S. vliegtuigbouw het eerste jaar niet zou halen.

Ik wilde toen in die nood bidden, en ging dus naar een katholieke kerk.

Ik ging naar het Maria-altaar om daar een kaarsje op te steken en Maria, om hulp te vragen.

Terwijl ik daar neerknielde, leek het of er een stem in mijn binnenste mij zei, dat ik niet tot Maria moest bidden, maar tot Jezus. Ik wist toen niet waarom ik niet tot Maria moest bidden, maar ik luisterde wel en heb dus niet tot Maria gebeden.

Ook op ca. 25 jarige leeftijd, ging ik iedere zondag trouw naar de katholieke kerk. Op een zondag, kwam er bij me op, na een mis, van 50 minuten, dat ik net zo de kerk binnen ging, als dat ik er uit kwam, en dat er eigenlijk niets met me gebeurd was. Wat dat iets moest zijn wist ik niet, maar er was een stil gebed in mijn hard om meer van God te ervaren.

Niet lang daarna kwam ik op een H.T.S. feestje een meisje tegen, waarbij ik, tegen mijn gewoonte in, ook direct kennis wilde maken met de ouders.
De moeder van dat meisje, begon mij te vertellen, wat in de bijbel stond.
Ik dacht, ik weet wat in de bijbel staat, maar ik wist het niet.
Uit beleefdheid luisterde ik toch naar haar.
Later ging ik met haar mee, naar een dienst.
Ik moest erg wennen, en vond het toch erg prettig in die samenkomst.
Tijdens de dienst, begon er een vrouw te zingen, en ik wist dit is God. (later begreep ik, dat deze vrouw, had gezongen in de Geest; in de Heilige Geest)

Ik heb toen vrij kort daarna Jezus als mijn persoonlijke verlosser aangenomen, en later heb ik ook de beslissing genomen om gedoopt te worden.
Direct na de bekering en de doop, wilde ik de bijbel lezen.
Ik wist niet waar te beginnen, maar in een bijeenkomst van de evangelist Maasbach, was er een vrouw op het podium, en die zei, als je de bijbel wilt lezen,  en je weet niet waar je moet beginnen, begin dan bij Matheus, daarna Marcus, Lucas en Johannes. Dat heb ik toen gedaan.

Veel later in Almelo, het zal begin jaren 80 zijn geweest, zocht ik lange tijd naar de doop in de Heilige Geest. Na een uitnodiging van een gastspreker om naar voren te komen, werd ik gedoopt in de Heilige Geest en sprak ik in tongen.

Vele jaren gingen voorbij, en steeds werd mij al meer duidelijk wat in de Bijbel staat en hoe God dat bedoelde. Belangrijk voor mij was dat de dienst geleid werd door de H.G. en dat de zalving er was.
In één van die jaren, begon ik mij te verdiepen, in de vijfvoudige bediening, en in hoe de gemeente moest zijn, als lichaam van Christus.